1.2. PRAKTYKA DLA UMYSŁU

EN

Ćwiczenie 4. Spróbujmy treningu umysłowego. Możemy użyć ćwiczeń 1 – 3.

A. Na początek pomyślmy, jak długo moglibyśmy trwać bez myślenia. Zdarza się usłyszeć, czy nawet powiedzieć, że ktoś nie myśli. Jednak to tylko mówienie, coś, czego nie da się brać dosłownie. Naprawdę, nikt nie umie swego umysłu „zatrzymać”, nawet na minutę.

B. Skupmy wzrok na jednym przedmiocie — filiżance, ołówku, jabłku jak w obrazku powyżej? Spróbujmy myśleć tylko o naszym obiekcie i niczym innym. Zegarek wykaże, jak długo udaje się nam wytrwać.

C. Zamknijmy oczy i spróbujmy nie myśleć absolutnie nic. Zegarek nam powie, czy się nam rzeczywiście udaje.

D. Zastanówmy się, czy w naszej myśli jest język i jaki język to jest (angielski, niemiecki, francuski, czy inny), oraz jak myślimy. Czy myślimy całymi słowami? Czy nasze myśli mogłyby być jedynie obrazkowe?

E. Powróćmy do ćwiczeń 1 – 3. Próbujemy „zobaczyć” i „wymówić” odpowiedzi jedynie w myślach, a potem powiedzmy je szeptem lub na głos.

Możemy też spróbować pisać odpowiedzi na wolnej kartce papieru, w miarę jak szepczemy czy mówimy.

Z początku możemy odczuwać, że trudno się nam „zdyscyplinować” i świadomie kierować swoim myśleniem. Bardzo ważne, byśmy spróbowali. „Mówienie” i „pisanie” w myślach, zanim dosłownie coś się powie czy zapisze, potrafi wzmocnić językowe nawyki i dodać im giętkości.

Czynność taka może przypominać dzieci uczące się mowy, szczególnie jeśli w tym samym czasie piszemy i mówimy lub szepczemy. Co ważne, nie musimy z nią pozostać na zawsze. Jest tylko dla ćwiczeń, aby wytworzyć we własnym umyśle skojarzenie dla języka, którego się uczymy.

My ludzie naturalnie mamy język wewnętrzny. Dla przykładu, ciche czytanie jest szybsze niż czytanie na głos. Ułatwia to język wewnętrzny. Nie jest on całymi słowami, czy nawet dźwiękami mowy. Używa jedynie śladowych aspektów języka mówionego, czy pisanego.

Język wewnętrzny to wysoce zaawansowany sposób, na jaki nasze ludzkie mózgi korelują językową wiedzę i wprawę. Nie znamy języka naprawdę, o ile nie przynależy on z naszą biegłością wewnętrzną. Naturalna ludzka zdolność do języka pozwala ćwiczyć i świadomie przyjąć nowy język do wewnętrznej intelektualnej kompetencji.

Ćwiczenia w tym kursie gramatycznym są dla umysłu. Wyrobienie powinno nam dać mówić i pisać bez nadmiaru uwagi dla językowej formy.

Zapraszam do dalszej podróży w gramatyce,
ROZDZIAŁ 2. FORMA CZASOWNIKOWA WILL.