ROZDZIAŁ 1. MOŻEMY PLANOWAĆ CZAS JAK W POLACH

EN

Ziemska przestrzeń ma trzy wymiary. Gramatyka przynależy z wymiernymi wysokościami, szerokościami i głębokościami lub długościami, wraz z ludzką potrzebą świeżej wody, powietrza, dobrego ubrania i przyzwoitego dachu. Gramatyka to ludzka podstawowa potrzeba. Jest zdrowo, mieć z nią dobry biznes.

Język odwołuje się w znacznej mierze do czasu. Mówiąc o rzeczy lub osobie, zwykle myślimy, czy jest ona, była, czy będzie. Znaczy to, że trzeba nam form gramatycznych dla Teraźniejszości, Przeszłości, czy Przyszłości.

Czasu jednak nie da się dotknąć. Nie widzimy go ani słyszymy. Zegary potrafią pokazać porę tylko jaką nastawiamy, a czas gramatyczny to nie to samo, co godzina.

PICTURE: CLOCKS SHOWING DIFFERENT TIMES

Jak więc możemy się nauczyć czasu gramatycznego? Do pewnego stopnia, możemy myśleć o czasie wraz z miejscem.

Rozumową podstawę możemy znaleźć w ludzkim doświadczeniu znanym jako uzus. To, jak my ludzie używamy języka, potrafi pokazać nieco z tej ludzkiej i umysłowej zdolności, którą kierujemy własną mową.

Jak możemy użyć słówka jak „przed”? Czy moglibyśmy powiedzieć „przed tym zakrętem”, o miejscu, a „przed dziesiątą”, o czasie?

ILLUSTRATION: BEFORE A PLACE OR TIME

„Przed zakrętem” mówi „przed tym miejscem”.
„Przed dziesiątą” mówi „przed tym czasem”.

Możemy używać słówka „przed”, aby mówić o miejscu zarówno jak czasie. We wszystkich naturalnych językach, ludzkie umysły mają giętki zwyczaj łączyć czas i miejsce. Ludzkie gramatyki ewoluowały wraz z percepcją dla trzech wymiarów przestrzeni.

Popracujmy nad tym faktem dla gramatyki. Pomyślmy o miejscu i nazwach jak DZIŚ, WCZORAJ, oraz JUTRO. Czy mogłoby sobie być miasteczko o nazwie Jutro?

PICTURE: ROAD SIGN SAYING 'TOMORROW'

To by mogło być nasze miasteczko Jutro.

PICTURE: SUBURBAN AREA, AERIAL VIEW

Czy ktoś mógłby nazwać swoją posiadłość lub posesję „Wczoraj”?

PICTURE: BODIE, CALIFORNIA, USA

Cóż, to tutaj wygląda na jakieś Wczoraj.
Joke emoticon
(Bodie to miasteczko duchów w Kalifornii, w USA).

Takie nazwy miejsc byłyby niezwykłe, ale możliwe.

Wyobraźmy sobie pola i nazwijmy je PRZESZŁOŚĆ, TERAŹNIEJSZOŚĆ, oraz PRZYSZŁOŚĆ. Mogą one być naszymi Polami Czasu. Aby nauczyć się czasu gramatycznego, uczymy się sobie radzić w Polach Czasu.

Nie tylko w gramatyce, także w codziennym życiu, nasze poglądy zależą od naszej wiedzy, a metaforycznie, wiedza bywa kojarzona ze światłem. Pomyślmy o Polach Czasu i świetle słonecznym.

Wiedza potrzebuje pamięci. Zdarza się, iż sprawy PRZESZŁE idą w zapomnienie, jak nieużywana wiedza, jeśli do niej nie wracamy. Dla naszego Pola Czasu PAST możemy wyobrazić sobie światło jak przy zachodzie słońca: jest dość jasno, jeżeli chcemy wrócić do nauki.
The Past Field of Time

Nie mamy wspomnień PRZYSZŁOŚCI, ale potrafimy planować uczenie się. Nasze światło w Polu FUTURE może być jak przy wschodzie słońca.
The Future Field of Time

To naszą TERAŹNIEJSZOŚĆ mamy najwięcej zdolności kształtować. W naszym Polu PRESENT słońce jest wysoko, a światło dnia pełne.
The Present Field of Time

Zobrazujmy sobie słówko znacznej wagi w gramatyce, jak i życiu, czasownik to be, w Polu PRESENT.
The verb TO BE in the Present Field of Time

Możemy sobie zobrazować w Polach Czasu czasowniki to be, to have, oraz to do. Witryna tutaj ma dla Podróży w gramatyce materiały wizualne.

Co robimy, aby obrazować słówka w Polach Czasu? Łączymy naszą myśl o gramatycznej osobie i czasie. Dla gramatycznej osoby możemy używać zaimków, czyli słówek jak I, you, we, they, he, she, oraz it. „Osoby gramatyczne” mogą mówić o istotach ludzkich lub rzeczach, wydarzeniach, czy innych obiektach myśli. Mogą się też odnosić do postaci czy obiektów fikcyjnych, jako że ludzie w opowiadaniach też nie muszą być prawdziwi.

PICTURE: BOB THE JUNIOR

Na początek możemy pomyśleć o s jako cesze dla zaimków he, she, and it.
Moglibyśmy powiedzieć, he is someone, he has something, lub he does something.
Podobnie moglibyśmy powiedzieć, she is someone, she has something, lub she does something.

PICTURE: JEMMA SMILES

Cecha s stosuje się tylko do liczby pojedynczej, czyli pojedynczych osób, stworzeń, rzeczy, wydarzeń, czy zjawisk.

Jak ważne są nasze trzy słówka, be, have, oraz do? Mogą być słówkami kluczowymi naszej gramatyki, tymi do mapowania czasu gramatycznego w języku.

Kiedy kształtowanie słówek cechami staje się naszym zwyczajem i naturą, mamy więcej czasu rzeczywistego na myślenie co chcemy powiedzieć. Nie tak wiele go trzeba na myślenie, jak mówić lub pisać. Zapraszam do 1.1. PODSTAWOWEJ PRAKTYKI W POLACH CZASU.